0EECF8DF-7FEE-4101-936D-547AC8EEBA5A

>Programowanie żywieniowe

Programowanie żywieniowe jest procesem, w którym zmienność jakości lub ilości składników odżywczych spożywanych w czasie ciąży wywiera trwały wpływ na rozwijający się płód. Właściwe odżywienie jest uważane za ważny czynnik ryzyka niezakaźnych chorób wieku dorosłego, w tym choroby wieńcowej, zespołu metabolicznego, którego głównymi markerami są otyłość centralna, insulinooporność i nadciśnienie tętnicze(Simon C. Langley-Evans)

Dostępne dane pochodzące zarówno z badań eksperymentalnych, jak
i epidemiologicznych sugerują, że niewłaściwa dieta we wczesnym okresie życia może trwale zmienić strukturę i funkcję określonych narządów lub szlaków homoeostatycznych, tym samym “programując” stan zdrowia i długość życia jednostki.

Istotna rola diety we wczesnym okresie życia w rozwoju chorób przewlekłych związanych ze starzeniem się jest dobrze ugruntowana i opisana w wielu publikacjach naukowych. Niekorzystne warunki w życiu płodowym mogą doprowadzić do nieodwracalnych zmian w budowie, metabolizmie i funkcjonowaniu wybranych narządów dziecka, przekładając się w ten sposób na zwiększone ryzyko rozwoju chorób sercowo-naczyniowych, cukrzycy typu 2, osteoporozy, a nawet nowotworów. Do takich niekorzystnych warunków podczas życia płodowego zalicza się zarówno niedobór składników pokarmowych lub hormonów, jak i ich nadmiar(Michael E Symonds).

Niekorzystne środowisko żywieniowe wewnątrzmaciczne może prowadzić do przyspieszenia skracania telomerów podczas życia, a tym samym do przedwczesnej starości komórkowej i przyspieszonego starzenia się. Hipotetycznie takie modele zależności wpływają na długowieczność.(A.M.Vaiserman)

W kontekście składników pokarmowych duże znaczenie ma niedobór lub nadmiar białka, wielonienasyconych kwasów tłuszczowych oraz żelaza, które w momencie szczególnie intensywnego rozwoju mózgu powoduje zmiany w ośrodkowym układzie nerwowym.

Suplementacja diety w czasie ciąży pod kontrolą lekarza może złagodzić niekorzystne efekty programowania. Duże znaczenie ma miedzy innymi odpowiedni poziom glicyny i folianów oraz innych składników odżywczych zaangażowanych i wpływających na metylację DNA, takie jak:

  • witaminy B6 i B12, cholina, betaina, metionina i ryboflawina, wraz z kilkoma innymi bioaktywnymi składnikami żywności (polifenole: katechamina, resweratrol, kurkumina, hydroksytyrozol, kwercetyna; kwas retinowy, sulforafan, itp.)

Pierwiastki, wraz z wodą, białkami, tłuszczami, węglowodanami i witaminami, są uważane za składniki odżywcze kluczowe dla życia ludzi i zwierząt. W przyrodzie występują one w różnych formach, ale wszystkie są ważne dla prawidłowego funkcjonowania organizmu.

Większość pierwiastków, a w szczególności biopierwiastki, pośredniczą w różnych reakcjach biochemicznych (zwłaszcza w szlakach metabolicznych), działając jako kofaktory lub katalizatory dla wielu enzymów. Odgrywają ważną rolę w komunikacji międzykomórkowej i są umieszczone w centrach takich struktur jak enzymy i białka.
Ca, Cl, I, Cr, Co, Cu, Fe, Mg, Mn, Mo, Ni, Se i Zn tworzą addukty z białkami, które pełnią szeroki zakres niezbędnych funkcji w organiżmie.

Bibliografia

  1. A. M. Vaiserman* D.F. Chebotarev; State Institute of Gerontology NAMS of Ukraine, Kiev, Ukraine ; Early-life nutritional programming of longevity.
  2. Simon C Langley-Evans; Nutritional programming of disease: unravelling the mechanism.
  3. Michael E Symonds, Sylvain P Sebert, Melanie A Hyatt, Helen Budge; Nutritional programming of the metabolic syndrome.

Share this post

Share on facebook
Share on google
Share on print
Share on email